راهنمای طبیعت گردی

درباره اصطلاحات طبیعت‌گردی بیشتر بدانید

اصطلاحات طبیعت‌گردی و کوه‌نوردی

«طبیعت‌گردی» نوعی از سفر است که این‌روزها مخصوصا در میان جوانان رواج بسیار پیدا کرده است. انتخاب نقاط بکر ایران که خوشبختانه زیاد هم هست، سفر دست جمعی با دوستان، اتراق در دل طبیعت و شب‌مانی و خوابیدن در چادر مسافرتی و درون کیسه خواب، تجربه‌هایی ناب را رقم می‌زند.

اگر شما هم دوست دارید این سبک سفر را امتحان کنید و به تازگی به جرگه طبیعت‌گردان پیوسته‌اید، بد نیست که با برخی از اصطلاحات طبیعت‌گردی و کوه‌نوردی آشنا شوید. این عبارات و واژه‌ها را احتمالا در تورهایی که شرکت می‌کنید، از زبان همسفرانتان خواهید شنید. در این مقاله مجله زیگوکمپ، اصطلاحات رایج طبیعت‌گردی را به شما معرفی خواهیم کرد.

اصطلاحات طبیعت‌گردی

اصطلاحات کوه و طبیعت

یال

محل برخورد دو دامنه شیب‌دار در بالاترین نقطه تماس‌شان را یال می‌نامند.


دره

دره را که همه خوب می‌شناسیم! به فرورفتگی‌هایی که میان دو کوه یا تپه ایجاد شده، دره می‌گویند. دره‌ها به شکل U  یا V  هستند.

خط الرأس

یکی از اصطلاحات طبیعت‌گردی خط الرأس است که به میان‌آب یا آب پخشان هم معروف است. به بلندترین یال میان دو یا چند قله خط الراس گفته می‌شود که می‌توان آن را برخورد دو دامنه در بالای کوه دانست که آب باران از آنجا تقسیم می‌شود.


دامنه

بخشی از بدنه کوه که معمولا به صورت شیب دار دیده می‌شود. بسیاری از مسیرهای طبیعت گردی در دامنه‌ها وجود دارد.


گردنه

گردنه‌ ناحیه‌ای از خط الرأس کوه است که ارتفاع کمتری را نسبت به قله‌های دوطرف دارد. معمولا زمانی که می‌خواهید یک رشته کوه را رد کنید باید از گردنه کوه عبور کنید که در مواقع زیادی در گردنه‌ها برای تسهیل در رفت و آمد، راه ماشین‌رو کشیده می‌شود.

صخره

صخره به سنگ‌های یکپارچه و بزرگ گفته می‌شود و می‌توان آن‌ها را با یک طناب ۴۰ متری صعود کرد.


طاق

طاق یا طاق طبیعی یکی از اصطلاحات طبیعت‌گردی است که به تشکل‌های صخره‌ای که شبیه طاق درست شده‌اند گفته می‌شود. طاق‌ها عموما در دهانه ورودی غار، سواحل و … دیده می‌شوند.

دیواره

معمولا به پرتگاه‌های ممتدی که توسط فرسایش به وجود آمده‌اند «دیواره» می‌گویند. دیواره‌ها اکثرا شیب تندی دارند و برای صعود آن‌ها به طناب بیش از ۴۰ متر نیاز است.


تنگ

معمولا به دره‌های باریک و عمیقی که با کوه یا دیواره محاصره شده اند، تنگ می‌گویند.

احتمالا در طبیعت به دره‌های باریک و عمیقی که با کوه یا دیواره محاصره شده‌اند برخورده‌اید. به این مناطق تنگ می‌گویند. مانند تنگ گمبیل، تنگه شیرز و تنگ رازیانه ایلام که در آن‌‌ها این دره‌ها را مشاهده می‌کنید.


رمل

 به تپه‌های شنی‌ که در کویر مشاهده می‌کنید و زیبایی خیره کننده‌ای دارند، رمل گفته می‌شود. رمل‌های کویر مرنجاب، کویر مصر، کویر ابوزید آباد و ورزنه از رمل‌های معروف و پر طرفدار ایران محسوب می‌شوند.

گُرده

یال‌هایی با شیب زیاد که بیشتر از مناطق سنگی و صخره‌ای تشکیل شده باشند را گُرده می‌گویند.

اصطلاحات طبیعت‌گردی

اصطلاحات طبیعت‌گردی در مسیر و اقامت

مسیر پاکوب

معمولا از زبان تور لیدر یا همسفران شنیده اید که پاکوب را دنبال کنید. راه پاکوب مسیری است که در اثر رفت و آمد افراد در مناطق کوهستانی، جنگل ها، مراتع و … ایجاد شده که بهتر است در طبیعت‌گردی از این راه‌ها استفاده کنید.


مسیر مالرو

مسیرهایی که در اثر رفت و آمد حیوانات اهلی معمولا در دامنه ها ایجاد شده، مسیر مالرو می گویند. برخی مواقع مسیر مالرو و مسیر پاکوب در یک منطقه یکی است.

کمپ کردن، کمپینگ

این اصطلاح برای مواقعی به کار می‌رود که شما در تورهای طبیعت‌گردی چادر یا سرپناهی به پا می‌کنید و شب را در آنجا به صبح می‌رسانید.


شب مانی

اصطلاحی است که برای اقامت در شب مخصوصا به صورت کمپ گفته می شود.

اصطلاحات طبیعت‌گردی

اصطلاحات کوه‌پیمایی


جان پناه

 این اصطلاح که بیشتر در کوه‌نوردی رایج است و به اتاقی کوچک در ارتفاعات گفته می‌شود که برای کوه‌نوردان ساخته شده تا بتوانند به صورت موقت در آن استراحت کنند.


پناهگاه

پناهگاه از جان پناه بزرگ‌تر است و در برخی موارد امکاناتی برای کوه‌نوردان در آن‌ها وجود دارد.


ارتفاع زدگی

این اصطلاح بیشتر در زمان‌هایی که شما در ارتفاعات بالا طبیعت‌گردی یا کوه‌نوردی می‌کنید اتفاق می‌افتد. ارتفاع زدگی حالتی است که به دلیل کاهش میزان اکسیژن در ارتفاعات بالا رخ می‌دهد و نشانه‌هایی مانند سرگیجه، سیاهی رفتن چشم‌ها و ضعف دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *